iso etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
iso etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Şubat 2011 Pazartesi

Canon çırak modellerini yeniledi - 600D ve 1100D tanıtıldı

"Çırak modeli" terimi yabancı gelmiş olabilir. Ben uydurdum bu tamlamayı. Sebebi de şu: bu modeller profesyonelliğe adım atan amatörleri, fotoğrafçılığı öğrenmekte olanları hedefliyor. Makinelere gelirsek, Canon 550D ve 1000D modellerinin yerine geçecek olan 600D ve 1100D modellerini tanıttı. Model numaralarının hiyerarşi ile ilgisi yok, 600D bu kardeşlerin daha gelişmiş (ve pahalı) olanı. Ortak özellikler şöyle:

  • DIGIC 4 görüntü işlemcisi
  • 100 ile 6400 arası ISO aralığı
  • 63 noktalı ışık ölçüm sistemi
  • 9 noktalı otomatik odaklama sistemi
  • 720p kalitesinde HD video çekimi
Bunlara ek olarak, cihazların kasaları da birbiriyle neredeyse aynı. Benzerlik ise burada son buluyor. 600D 18 megapiksellik bir CMOS algılayıcıya sahipken 1100D aynı tipte, ama 12 megapiksellik bir algılayıcıyla yetiniyor. Kit lensleri de farklı. İki makinenin kit lensi de 18-55mm F/3.5-5.6 özelliklerine sahipken, 600D'nin lensi bir de optik titreşim önmele sistemi barındırıyor. Profesyonel fotoğrafçılar genelde kit lenslerine burun kıvırsalar da bu tip amatörden profesyonele geçiş modellerini tercih edenler kit lensle bir süre takılıyor, bu yüzden makinenin yanında gelen lens önemli. Bu kardeşlerin özellikleri gibi fiyatları da birbirinden oldukça farklı. 1100D'yi isteyenler 600$ ödemek zorundayken, 600D'yi beğenenler 900$'ı gözden çıkarmak zorunda. Tahmin edeceğiniz üzere bu fiyatlar ABD sınırları içindeki mağazalar için geçerli. Maalesef ülkemizde DSLR makineler aşırı yüksek fiyatlara satılıyor. Canon 600D ve 1100D Mart ayında satışa sunulacak. Ülkemize de birkaç ay içinde gelecektir.

11 Eylül 2010 Cumartesi

Nikon ve Pentax'tan yeni modeller

Photokina fotoğrafçılık fuarı öncesinde makine üreticileri ilginç modellerini duyurmaya başladılar. İşte Nikon ve Pentax'ın ilgi çeken birkaç modeli...
  • Pentax K-r: Markanın yeni orta sınıf DSLR modeli olan K-r 12,4 megapiksel çözünürlüğe sahip. Algılayıcısı CMOS tipinde, hassasiyet ise ISO 25600 seviyesine kadar çıkabiliyor. HD video çekebiliyor ve saniyede 6 karelik çekim hızına sahip. Arkasında ise 921.000 piksellik 3" büyüklüğünde bir ekranı var. İçerisindeki PRIME II resim işlemcisi sayesinde oldukça hızlı çalışan Pentax K-r tüm pentax lenslerle uyumlu olan gövdeye gömülü titreşim önleme özelliğine de sahip. 11 noktalı otomatik odaklama sistemi AF aydınlatma ışığıyla desteklenmiş. Pentax K-r'nin belki de en ilgi çekici özelliği ise pili. Normalde lityum-ion tipinde şarj edilebilir bir pil kullanan K-r opsiyonel bir adaptör sayesinde AA tipindeki kalem pilleri de kullanabiliyor. Böylece seyahatlerde şarj sorunu çekmek neredeyse imkansız hale geliyor.

  • Pentax Optio RZ10: Fotoğraf makinesinden çok oyuncağa benzeyen bu kompakt makine aslında gayet çekici teknik özelliklere sahip. 14,1 megapiksellik CCD sensöre sahip olan Optio RZ10 10x yakınlaştırma yapabilen bir lens ile geliyor. Lensin üzerinde optik görüntü sabitleyici var. Saniyede 9,1 kare (5 megapiksel çözünürlükte) çekebilen makine aynı zamanda 720P HD video kaydedebiliyor. 2,7" büyüklüğündeki LCD ekran 230.000 piksel çözünürlüğe sahip. Optio RZ10 değişik renk seçenekleriyle satışa sunulacak.

    • Nikon P7000: Bu model ile ilgili bir haberi yazmıştım daha önce. O zamanlar sadece dedikodusu dönüyordu, şimdi ise teknik verileri ve resimleri var. Nikon P7000 markanın en üst seviye kompakt modeli olacak, Canon G11 ile rekabet edecek. Rakibi gibi 10,1 megapiksel çözünürlüğe sahip büyük bir algılayıcı ile gelecek olan P7000'in lensi 7,1x yakınlaştırma yapabiliyor. Rangefinder sınıfındaki bu model optik görüntü sabitleyici sisteme de sahip. Makinenin arkasında ise 3" büyüklüğünde, 920.000 piksel çözünürlüğünde bir LCD ekran var. Harici flaşların kullanılmasına izin veren P7000 düşük ışık performansı ve DSLR makineleri aratmayan manuel kullanım olanaklarıyla piyasanın sevilen modellerinden biri olacak gibi görünüyor. 720P kalitesinde HD video kaydedebilen bu makine tam çözünürlükte saniyede 0,7 karelik çekim hızına sahip. Çekim hızı yavaş gelebilir, ama çekilen fotoğrafların kalitesi bu eksikliği giderecek seviyede olacaktır.
    • Nikon Coolpix S8100: Bu makineyi özel yapan şey arkadan aydınlatmalı CMOS algılayıcısı. Bu algılayıcı sayesinde Coolpix S8100 saniyede 10 karelik çekim hızına ulaşabiliyor ve 1080p kalitesinde HD video çekebiliyor. Üzerindeki lens 10x yakınlaştırma gücüne ve optik görüntü sabitleyiciye sahip. Modelde kullanılan ekran P7000'in ekranı ile aynı. Her zaman, her durumda, herşeyi çekebilecek şekilde tasarlanan bu model şimdilik sadece ABD piyasasında satılacak. Nikon bu makinenin zayıf ışıktaki performansı konusunda öyle iddialı ki, S8100'ün basın duyurularında "Harika gece çekimleri" sloganı kullanılıyor. Coolpix S8100 fazla manuel ayara sahip değil, ama sahip olduğu özellikler sayesinde amatör kullanıcıların tercih edeceği bir ürün olacak.

    6 Temmuz 2010 Salı

    Şaşkın fotoğraf üstadı yine şaşırdı

    Blogunu takip ettiğim, incelemelerine güvendiğim bir fotoğrafçılık üstadı vardır: Ken Rockwell. Özellikle pratik çözümleri ve herkese hitap eden incelemeleriyle popüler rakiplerinden ayrılır. Sadece pahalı DSLR makinelere odaklanmaz, cepte taşınabilen basit bir kompakt makineyle de çok güzel fotoğrafların çekilebileceğini savunur. Buraya kadar güzel de, Ken Rockwell ara sıra farklı şeyler de savunuyor. Son ortaya attığı tezi ise oldukça ilginç. Üstada göre dijital fotoğraf makineleri artık olgunlaşmış, yani olabilecekleri kadar iyilermiş, bundan daha ileriye gidilemezmiş. Bundan sonra makinelere eklenecek özellikler dijital fotoğraf makinelerini hantallaştırmaktan başka bir işe yaramayacakmış. Bunları ben demiyorum, meşhur profesyonel fotoğrafçı Ken Rockwell söylüyor. Peki üstadın her dediğini doğru olarak kabul etmelimiyiz? Sizleri bilmem ama ben kabul etmeyeceğim. Daha önce de Amerikan halkının üstün halk olduğunu, çünkü aya gittiklerini iddia etmişti. Bir keresinde de 2. dünya savaşında terörist Japon'ların Pearl Harbor'da kendi kendine takılan "masum" bir Amerikan askeri birliğine saldırdığını söylemiş, hatta üstü kapalı olarak Japonya'nın nükleer bombayı hakettiğini ima etmişti. Kısacası, üstadın üstadlığına sözümüz yok, ama körü körüne inanmamak lazım.

    Evet, dijital fotoğraf makineleri çok gelişti, birkaç sene öncekilerle kıyasladığımızda yeni makineler çok daha üstün. Filmli makinelerde bu kadar hızlı bir gelişme olmuyordu, eskiden 10 yılda yaşanan gelişme şimdi 1 yılda yaşanıyor. Yine de, bu durum gelişimin sonunun geldiği anlamına gelmez. Üstad Ken Rockwell herhalde hep ideal ortamlarda, ideal makinelerle fotoğraf çektiğinden olsa gerek, fotoğraflardaki kumlanma sorununu hiç aklına getirmemiş. Yüksek ISO değerlerinde bile kumlanmasız, detaylı fotoğraflar çekmeyi kim istemez? Daha hassas algılayıcılar sayesinde yüksek diyafram değerlerinde bile aydınlık fotoğraflar çekmek, böylece alan derinliğinden daha iyi faydalanmak kötü mü olurdu? Peki bu özellikler sadece üst uçtaki modellerde olmasa, herkesin alabileceği fiyatlara inse, kimin canı yanar? Daha fazla fotoğraf çekebilen piller, daha güçlü flaşlar, daha hafif ve kolay taşınan gövdeleri istemezmiyiz? Ben şahsen isterim. Ken Rockwell bundan sonra olacak gelişmelerin fotoğrafa bir katkısının olmayacağını söylemiş. O söylesin, bir ara da Nikon D40'ın en iyi fotoğraf makinesi olduğunu, onun günlük tüm işlerinin altından rahatlıkla kalkabildiğini söylüyordu. Benim de dolabımda 10 tane Canon, 15 tane Nikon, bir sürü de kompakt makine olsa, üstelik bir de her işi görecek bir sürü lensim olsa, ben de "en iyi makine D40" derdim.

    24 Eylül 2009 Perşembe

    Fotoğrafın hassasiyeti

    Dijital fotoğrafçılık dünyasının güçlü sitelerinden Digital Photography Review ISO hassasiyeti konusunda bir makaleler dizisi hazırlama kararı almış, ilk makaleyi de okuyucularına sunmuş. Şu adresten olaşabileceğiniz yazı ISO'nun ne olduğunu anlatıyor. Maalesef yazı İngilizce. Bilenler okusun, bilmeyenlere anlatsın derim. Onların da değindiği gibi ISO hassasiyeti fotoğraf makinesi üreticilerinin tüketiciyi aldattmak için kullandıkları birşey. Gerçi onlar daha çok makinenin çektiğinin ekranda görünenle aynı ISO değeri olmamasından yana dert yanmışlar ama benim değineceğim konu daha farklı.

    Teknoloji marketlerde fotoğraf makinelerini incelediğinizde kutuların veya makinelerin üzerinde hep maksimum iso değerinin belirtilmiş olduğunu görürsünüz. Birkaç sene öncesine kadar maksimum değer 400'ken şimdi 3200 hatta 6400 oldu. İşte aldatmaca da burada başlıyor. Sanki gerçekten iyi birşeymiş gibi üreticiler bu yüksek ISO değerlerini kullanıcıların gözüne sokuyorlar, reklamlarını bunun üzerine odaklıyorlar. Aynı megapksel yarışı gibi, ama bir fark var. Fazla megapikselden zarar gelmez, yeri geldiğinde iyidir ama yüksek ISO değeri kullanmak fotoğrafı mahveder.

    ISO değeri, fotoğrafı çeken algılayıcının hassasiyetidir. Algılayıcı (sensor) ne kadar hassassa o kadar az ışığa ihtiyaç duyar, fotoğraf daha hızlı çekilir, titreme olmaz. Ne güzel değil mi? Değil! Yüksek hassasiyet fotoğrafta kumlanma (noise) yaratır. Renkler bozulur, detay kaybolur. Artık tüm makinelerde kumlanma azaltıcı sistemler var, ama onlar da görüntüyü yumuşatıyor. Gidip bir sürü para vermişsiniz, 10 küsür megapiksellik canavar bir makine almışsınız. Çekiyorsunuz ISO 1600 hassasiyetinde, makine de kumlanmayı engellemek için görüntüyü yumuşatıyor. Hani 10 küsür megapiksel? Keskin olması gerekmezmiydi görüntünün? Renkler de bozulmuş! Bu iş böyle olmaz.

    ISO'nun düşüğü makbuldür sayın okurlar. Yüksek ISO sadece mecburi durumlarda kullanılır. Flaşsız çekmek zorundaysanız veya flaş etkisiz kalıyorsa, bir de ışık yetersizse ISO yükseltilir. Flaşla çekerken veya ortam ışığı yeterliyse ISO olabildiğince düşük olmalıdır. En temiz görüntü düşük hassasiyette elde edilir. Bunu şöyle açıklayabilirim sanırım: Birisi geliyor ve elinize kağıt ve kalem veriyor. Şu manzaranın resmini çiz diyor, ama vaktiniz kısıtlı. 10 dakikada mı daha iyi çizersiniz, yarım saatte mi yoksa birkaç saatte mi? Ne kadar acele ederseniz resim o kadar kötü olur, detaylara yer verilmez, hatalar ortaya çıkar. Ne kadar uzun sürede çizerseniz o kadar fazla detaya yer verirsiniz, hatalarınızı görür ve düzeltirsiniz, bakarsınız resmin talibi bile çıkar. Yüksek ISO makineyi acele ettirmektir. Acele yapılan işten hayır gelmez.

    Deklanjör hızı, diyafram açıklığı ve hassasiyet resmin ışık dengesini belirleyen üç faktördür. Bunlardan biri azalıyorsa diğerlerinin aynı oranda artması gerekir. Işık azaldıkça mutlaka bu üçlüden en az birinin arttırılması gerekir yoksa karanlık karelere bakıp "şuradaki benim galiba" demek zorunda kalırsınız. Işık işin içine girdiğinde kafadan flaş ta konuya dahil oluyor. İşte aldatmacanın bir yönü de burada başlıyor. Üreticiler makinelere zayıf flaşlar koyup eksikliği yüksek hassasiyetle kapatmak istiyorlar. Oda ışığında 3 metre öteyi aydınlatmak için en az 400 ISO değeri isteyen bir flaş olsa olsa cep telefonunda olur derdim, yanılmışım. Piyasada satılan o ince, şık ve pahalı makinelerin çoğunda bu tip flaşlar kullanılıyor. Adam makineye 5x zoom koymuş ama flaş birkaç metreden öteye işlemiyor. Ya onlarda var bir aklıevvellik, ya da bir sürü para verip onların makinelerini alanlarda (ben de aldım).

    Bir de dalga geçer gibi dijital titreşim önleme diye birşey çıkartmışlar. Buna farklı farklı isimler vererek millete kakalıyorlar. Bu özelliğe sahip akıllı makinemiz bakıyor biz sürekli titretiyoruz elimizi, hemen hassasiyeti yükseltiyor ve deklanjör süresi kısalıyor, titreşimin etkisi azalıyor. Olan fotoğrafa oluyor tabi. Bu tip aldatmacalara gelmeyin sayın okurlar. Titreşim önleme, görüntü sabitleme gibi şeyler mekanik olursa işe yarar. Yüksek ISO çok özel durumlar haricinde tamamen gereksiz olan bir kandırmaca unsurudur. Biz tüketiciler olarak üreticileri yönlendirme gücüne sahibiz. Bu tip kandırıkçı ürünler yerine gerçekten güzel çekim yapan makineleri tercih ederseniz üreticiler de kaliteyi yükseltmek zorunda kalır. Fotoğraf makinesi alırken azami değil asgari ISO değerini sorun. Bazı SLR makineler haricinde tüm cihazlar ISO 100 değerine izin veriyor. Şanslıysanız alacağınız makine ISO 80 veya 50 değerlerini bile destekleyebilir. O zaman gerçekten güzel fotoğraflar çekebilirsiniz, kumlanma veya yumuşama olmadan. Özetlemek gerekirse, herşeyin yükseği iyi değildir. Düşük ISO'yu tercih edin.

    14 Mayıs 2009 Perşembe

    Nikon 35mm f/1.8 - Fukaranın prime lensi

    Arkadaşım Tümay sayesinde henüz buralara gelememiş olan bu lense sahip olabildim. Ben bu işlere merak sardığımdan beri geniş diyaframlı lenslere ilgi göstermişimdir. Makinemin basiretsizliği yüzünden (Nikon D40x) sadece kendi motoruna sahip lensleri kullanıyorum. Daha eski motorsuz lenslerle otomatik odaklama yapamıyorum. Her seferinde elle odaklamak ta açıkçası koyuyor. Bu sebepten ne zamandır Nikon 50mm f/1.8 lensi çok istediğim halde almıyordum. Ben makineyi elime alınca bol bol çekerim, öyle her kare için de dakikalarca uğraşmam. Bu yüzden odaklama önemli.
    Yeni lense dönersek, ben bu lensi uzun zamandır bekliyordum. Çıkacağını duyunca çok sevindim. İlk fırsatta da aldım. Lensin özelliği, uygun fiyata geniş diyafram imkanı sunması. Şöyle anlatayım:
    • Her lensin üzerinde bir takım numaralar olur. Bunlar odak uzunlukları ve maksimum diyafram açıklıklarıdır(zoomlu lenste 2'şer adet, prime lenste 1'er adet). Bunlar lensin en geniş ve en dar açılı çekimlerindeki odak uzunlukları ve o uzunluklarda kullanılabilecek en büyük diyafram açıklıklarıdır.
    • Burada dikkat edilmesi gereken, diyafram açıklığını gösteren numara büyüdükçe diyafram küçülür. Ters orantılıdır yani. Mesela f/1.8 diyafram açıklığı f/3.5 diyafram açıklığından büyüktür. Diyaframı istediğiniz kadar kapatabilirsiniz ama istediğiniz kadar açamazsınız. Yani geniş diyaframlı lensler kullanıcıya daha fazla olanak tanır, bu yüzden de pahalıdır.
    • Peki neye yarar bu diyafram açıklığı? Hemen cevaplıyorum. Bu açıklık geniş olunca lensten içeri daha fazla ışık girer. Dolayısıyla daha hızlı fotoğraf çekersiniz. Burada bahsettiğim hız 2 çekim arasındaki hız değil, makinenin fotoğrafı çekme süresi. Mesela odanın içinde çekim yapıyorsunuz. Diyafram açıklığı darsa flaş kullanmanız veya iso ayarını yükseltmeniz gerekir. Flaş görüntüyü gerçekçilikten uzaklaştırır, yüksek iso da görüntüdeki kumlanma (noise) arttırır. Ha, ben bunları yapmak istemiyorum derseniz obtüratör hızını düşürmeniz gerekir. Bu durumda elinizin en ufak bir hareketi fotoğrafı mahveder. Peki geniş diyafram açıklığında ne olur? Lensten içeri daha fazla ışık girdiği için çok daha rahat çalışırsınız. Iso hassasiyetini fazla yükseltmeniz gerekmez, makul ayarlarda güzel kareler yakalarsınız.
    • Nimetlerini bu kadar anlattıktan sonra bir de sakıncalarını anlatayım. Diyafram açıklığı arttıkça odaklanan noktanın etrafı bulanıklaşır. Bunu tersten anlatmak daha rahat olacak sanırım. Dar diyaframla çekerken odakladığınız noktanın etrafı da net çıkar. Yani kalabalık bir grubu çektiğinizi farzedin. Bu kişiler size eşit uzaklıkta değil, kimi önde ve size daha yakın, kimi de arkada. Siz normal olarak ortalarda bir kişiye odaklanıyorsunuz. Eğer diyafram darsa size daha yakın veya uzak olanlar da çok bulanık görünmezler. Tabii ki odaklandığınız kişi kadar net çıkmazlar ama henüz mahkemesi sonuçlanmamış zanlı gibi yüzü bulanıklaşmaz. Tam tersi bir durumda, yani geniş diyafram aralığında ise sadece odaklandığınız nokta net çıkar. Onun etrafındaki herşey ve herkes bulanıktır. Bu yüzden sanatçıkarın sahnede çekilmiş fotoğraflarında başrol oyuncusunun 1-1.5m arkasında duran kişi bile tanınmayacak kadar bulanık çıkar.
    Tüm bunları okuyacak kadar gayretliyseniz helal olsun size. Ben şahsen sıkılır kapatırdım. Artık geniş diyafram nedir biliyorsunuz. Bahsettiğim lens f/1.8 diyafram açıklığıyla standardın oldukça üzerinde. Tabii ki daha genişleri var, mesela birkaç kat fazla para ödeyenler Nikon 50mm f/1.4 lensi alabilirler. Daha da fazla verenler için daha geniş diyaframlar da mevcutmuş, canlı gözle görmek kısmet olmadı henüz.
    Bu lensin bir diğer özelliği de prime lens (zoomsuz) olması. Yani bu lens sabit 35mm odak uzaklığına sahip. Bu bize ne kazandırır? Bozulmasız, netliği daha yüksek fotoğraflar kazandırır. Zoom lensler ne kadar kaliteli de olsalar resimde bozulma (distortion) yaratırlar. Fotoğrafın kenarlarına doğru gittikçe düz çizgiler eğrileşir. Geometri hatası yani. Zoom oranı ne kadar artarsa o kadar bozulma olur. Mesela Nikon'un en fazla zoom oranına sahip lenslerinden olan 18-200mm VR lensi her bakımdan güzel olmasına rağmen geometri hatalarına sahiptir. Üstelik netlik te hiçbir zoom lenste prime lensler seviyesinde olmaz. Bu yüzden profesyonel fotoğrafçılar genelde prime lens kullanır, zoom kullandıkları zamanlarda da oturup Photoshop'ta her fotoğrafı tek tek düzeltirler.
    Bu kadar anlattım da neye yaradı? Hiçbirşeye... Ama eğer Nikon slr makinenize güzel bir lens almayı düşünüyorsanız bu lense bir bakın derim. Verdiğiniz parayı sonuna kadar hakeden, hızlı ve kompakt bir lens. Düşünmeden öneririm.