Eğer siz de bir kahve meraklısıysanız ve benim gibi filtre kahveyi hazır çözünebilir kahveden daha çok seviyorsanız Minibru çok hoşunuza gidecek. Dışarıdan bakıldığında sıradan cam bir fincana (kupa da diyebiliriz aslında) benzeyen Minibru kahve demleyebilme yeteneğine sahip. Aslında sistem oldukça basit: Bir miktar kahveyi (fincanın üzerinde gösterilen miktarda) Minibru'nun içine koyuyorsunuz, üzerine sıcak su ekliyorsunuz, sonra da birkaç dakika bekleyip özel filtre aparatını fincanın içine yerleştiriyorsunuz. Bu filtre aparatı da camdan yapıldığı için fincanın içinde gözükmüyor, tepesinde kapağı olmadığı için de kahve içerken zorluk çıkarmıyor. Suyun içinde hem demlenip hem yüzen öğütülmüş kahve tozlarını dibe bastıran aparat gerisinde taze demlenmiş filtre kahve bırakıyor. Bunu ayrıca bir French press makinesiyle de yapmak mümkün tabi (bugüne kadar hep böyle yapıyorduk zaten), ama Minibru iki cihazla (French press ve fincan) yapılabilen bir işi tek başına yapıyor. Tabi tek yapabildiği şey kahve değil, Minibru'yla bitki çayı demlemek de mümkün. ABD'de 25$'a satılan Minibru'nun kendisi büyük ihtimalle buralara gelmez, ama taklitlerini mutfak malzemeleri satan yerlerde görebiliriz belki. Minibru'nun tanıtım videosunu aşağıda izleyebilirsiniz.
filtre etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
filtre etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
23 Kasım 2012 Cuma
İçine French press entegre edilmiş kahve fincanı: Minibru
1 Nisan 2012 Pazar
Leica'ya nispet olsun diye: Fuji X-Pro1 Globetrotter
Yanda gördüğünüz çanta öyle basit bir çanta değil. Sadece Londra'daki Harrods mağazasında satılan X-Pro1 Globetrotter isimli bu çantanın içinde bir adet Fuji X-Pro1 aynasız fotoğraf makinesi, üç adet prime (yakınlaştırmasız) lens, bir flaş ve gerekli filtreler var. Lensler 18mm, 35mm ve 60mm odak uzunluğuna sahip. Sınırlı sayıda üretilen bu "Limited Edition" set bir fotoğrafçının ihtiyacı olan herşeyi sunmasa da pek fazla eksik bırakmıyor. Gerçek deriden üretilmiş lüks çanta da makinenin şıklığını tamamlıyor. Görünüşe göre Fuji zengin amatör fotoğrafçıları cezbedip Leica'dan vazgeçmelerini sağlamaya çalışıyor. Bana biraz zor gibi geldi, ama Globetrotter setini gerçekten görsem belki ikna olabilirim. Tabi gerçekten görebilmek için Londra'ya gitmem ve Knightsbridge semtindeki Harrods'ı ziyaret etmem gerekir, bu da şimdilik biraz zor. Tek başına (sadece gövde olarak) 1,700$ gibi sınıfına göre çok yüksek bir fiyatla satılan X-Pro1'in bu özel setinin fiyatı 5,695£. Ucuz değil, ama zaten ucuz olması için üretilmemiş. Görünce insanın canı çekiyor, ama büyük ihtimalle bu setlerin hiçbiri (sadece 12 tane üretilmiş) Türkiye'ye gelmeyecek, bu yüzden uzaktan görme ihtimalimiz bile yok. Ben Globetrotter setinden çok bu sete o parayı verecek kişileri görmeyi isterim, o da ayrı bir mesele...
3 Ocak 2012 Salı
Beyaz Rusya tüm yabancı internet sitelerini yasaklamaya hazırlanıyor
Doğu Avrupa'nın güzide ülkelerinden Beyaz Rusya (Belarus aslında, biz neden böyle bir isim koymuşuz belli değil. Zaten tüm Rus'lar beyaz...) internet sansürü konusunda liderliğe oynuyor. Biz filtrelerle, aile paketleriyle filan uğraşırken, dünya Çin'in ve İran'ın sansürlerini konuşurken Beyaz Rusya tüm yabancı internet sitelerini toptan yasaklayacağını duyurdu. 6 Ocak tarihinden itibaren Beyaz Rusya sınırları dahilinde yabancı kaynaklı internet sitelerine girenler para cezası (240 liraya kadar) ödemek zorunda kalacaklar. Ayrıca, halka açık internet erişimi sunulan yerler de kendi ağlarından yabancı sitelere giren kişileri ispiyonlamak zorunda kalacaklar. Eğer ispiyonlamazlarsa o suçtan kendileri sorumlu olacaklar. Cafe tarzı yerlerde müşterilerin özgürce kullanabildiği kablosuz internet uygulamalarının bu yasayla birlikte sona ermesi bekleniyor. Beyaz Rusya hükümetinin neden böyle birşey yaptığı tam olarak belli değil, yapılan resmi açıklamalarda halkı yabancı kaynaklı zararlı içerikten korumak için bu yasağı getirdiklerini söylüyorlar. İyi de, tüm yabancı siteler de zararlı değil ki... Çin gibi bir sürü sitenin yasaklı olduğu ülkelerde bile böyle bir "toptan sansür" uygulaması yok. Arap ülkeleri yapsa, Çin yapsa anlarız da, bir Avrupa ülkesi (kenarında da olsa neticede Beyaz Rusya bir Avrupa ülkesidir) yapınca biraz garip kaçıyor.
2 Ocak 2012 Pazartesi
Telefonla fotoğraf çekmeyi seven adamın telefon kılıfı da farklı olur
Telefon kılıfları (kılıf derken, telefonun arkasına takılan kapak şeklindeki kılıflardan bahsediyorum) zaten oldukça fonksiyonel şeyler. Telefonu dış etkenlerden koruyorlar, daha ne fonksiyonu olsun ki? Normal insanlar için durum böyle olsa da, özel zevkleri olanlar bir telefon kılıfından bile daha fazlasını bekleyebiliyorlar. Holga firmasının ürettiği kılıflar da bu tip kişilere hitap ediyor. Arkasında çevirmeli telefonun çevrilen çemberine benzeyen basit bir mekanizma bulunan bu kılıfların özelliği telefon kamerasına filtre efektleri uygulayabilmeleri. Arkadaki çemberin her deliğinde farklı bir filtre var. Bu filtrelerin bazıları renk efekti için kullanılıyor, bazıları da geometrik efektler (Türk filmlerinde bolca kullanılan avize taşı efekti gibi) yapmaya yarıyor. Herkesin işine yaramaz tabi, ama telefonu fotoğraf makinesi ve kamera olarak kullanmayı sevenlerin ilgisini çekebilir. Bu efektleri uygun bir yazılımla fotoğraflara sonradan uygulamak da mümkün, ama bu fazladan zaman ayırmayı gerektiriyor. Ayrıca telefonla sadece fotoğraf çekilmiyor, video da çekiliyor. Videolara sonradan efekt uygulamak fotoğraflara uygulamak kadar kolay değil. Holga bu kılıfların iPhone ve Samsung Galaxy S II ile uyumlu versiyonlarını üretiyor. Fiyatları da sırayla 25$ ve 28$. İlk defa birşeyin Samsung için olanının Apple için olanından pahalı olduğunu görüyorum. Sanırım dünyanın sonu yaklaştı.
Holga kadar fonksiyonel olmasa da görünüm olarak fotoğraf meraklılarının ilgisini çekecek bir kılıf da Gizmon firması üretmiş. Nostaljik bir rangefinder makine görünümüne sahip olan bu kılıf aslında tek başınayken neredeyse hiçbir fonksiyonel getiri sağlamıyor. Ufak tefek faydaları var tabi, mesela normalde fotoğraf makinesinin lensi gibi görünen yerde insanların kendi fotoğraflarını çekerken kullanabilecekleri bir ayna yerleştirilmiş. Üst tarafta da bir optik bakaç (viewfinder) var, bu sayede klasik bir makineyle çekiyormuş gibi fotoğraf çekmek mümkün. Bir de deklanjör tuşu eklemişler, o da ses açma tuşuna bağlı. Basıldığında normal deklanjör gibi fotoğrafın çekilmesini sağlıyor.Makineyi Telefonu sabit tutmak için bir tripod bağlantısı da kılıfa eklenmiş. Gizmon'un "iCA" ismini verdiği bu kılıf gündelik kullanım için biraz şekilsiz gibi dursa da bir özelliğiyle fotoğrafçıları kendine çekiyor: değiştirilebilir lensler. Makinenin ortasındaki çakma lensten bahsetmiyorum tabi. Gerçek lensin olduğu sol alt köşedeki kısımda ekstra lens takılabilmesi için gerekli dişler açılmış. Bu dişler sayesinde kılıfa Gizmon'un sattığı balıkgözü (çok geniş açı) ve makro (yakın çekim) lensleri takılabiliyor. Gizmon iCA bu lenslerle normal bir iPhone'un çekemediği fotoğrafların çekilmesini sağlayabiliyor. iPhone dedim, değil mi? Yukarıdaki Holga kılıfların aksine Gizmon iCA sadece iPhone ile uyumlu, diğer telefonlara uygun bir modeli üretilmemiş. Holga'ya göre biraz da pahalı olan Gizmon iCA'nın fiyatı 65$. Eğer ekstra lensleri istiyorsanız onlar için de 45$'ı gözden çıkarmanız gerekiyor. Fiyat yüksek geldiyse biraz bekleyin, bu fiyata kimseye satamayacakları için yakında iflas ederler, ürünler de indirime girip yarı fiyatına (hatta belki daha aşağısına) satılır.
Holga kadar fonksiyonel olmasa da görünüm olarak fotoğraf meraklılarının ilgisini çekecek bir kılıf da Gizmon firması üretmiş. Nostaljik bir rangefinder makine görünümüne sahip olan bu kılıf aslında tek başınayken neredeyse hiçbir fonksiyonel getiri sağlamıyor. Ufak tefek faydaları var tabi, mesela normalde fotoğraf makinesinin lensi gibi görünen yerde insanların kendi fotoğraflarını çekerken kullanabilecekleri bir ayna yerleştirilmiş. Üst tarafta da bir optik bakaç (viewfinder) var, bu sayede klasik bir makineyle çekiyormuş gibi fotoğraf çekmek mümkün. Bir de deklanjör tuşu eklemişler, o da ses açma tuşuna bağlı. Basıldığında normal deklanjör gibi fotoğrafın çekilmesini sağlıyor.
6 Eylül 2011 Salı
Dışarıda içilen kahve neden evdekinden daha lezzetlidir?
Başlık soru şeklinde, ama ben burada soru sormakla kalmıyorum, kendi soruma cevap veriyorum. Beni tanıyanlar bilir, kahveyi severim. Hatta günde en az bir fincan içerim. Çoğu kahve meraklısı gibi benim de tercihim filtre kahvedir, ama duruma göre her tür kahveyi (ve hazırlamak için gerekli düzeneği) elimin altında bulundururum. Acelem varsa hazır kahve içip çıkarım, vaktim varsa da filtre kahve içerim. Hiç dikkat ettiniz mi bilmiyorum, ama dışarıda (yani bu işin ticaretinin yapıldığı yerlerde) hazırlanan kahve evde hazırlanandan daha bir lezzetli oluyor. Ben bir süre bunun makineyle alakalı olduğunu zannettim, ama daha sonra olayı kavradım.
Kahve denen meret (hem çözünebilir kahve, hem filtreli sistme için hazırlanmış öğütülmüş kahve) hava alınca bozuluyor. Bozulma dediğim şey öyle ekşime, çürüme, kurtlanma şeklinde değil belki, ama kokusunu ve tadını yitiriyor. Biz evimize kahve alıyoruz, bunu ne kadar hızlı tüketirsek tüketelim bir aydan önce bitiremiyoruz. Haliyle havayla temas eden kahvenin tadı kaçıyor. Hava geçirmeyen kavanozlar da pek etkili değil aslında, bozulmayı biraz geciktirseler de tamamen engelleyemiyorlar. Dışarıda, yani cafe ve restoranlarda ise durum daha farklı. Oralarda kahve çok hızlı tüketiliyor, açılan bir kahve paketi bir günde bitiyor. Böylece bozulmaya fırsatı olmuyor.
Peki bunun çaresi yok mu? Elbette var. Olabildiğince küçük paketler halinde almak lazım kahveyi. Bir de mümkünse kapağı sıkıca kapanan, hava geçirmeyen bir kavanozda saklamak lazım. Ayrıca bu kavanoz da çok büyük olmamalı, 100 gram kahveyi litrelik kavanoza kaymakla açık havada tutmak arasında pek fark yok. Eğer maddi durum ve yer müsaitse Tchibo'nun Cafissimo isimli kahve makinesi tercih edilebilir. Bu makineler tek kullanımlık kapsüllerle çalışıyorlar. Bu kapsüllerin içinde kahve bozulmadan kalıyor, aroması da kaçmıyor. Tabi her güzel şeyin bir maliyeti var, Cafissimo'nun ve kapsüllerinin fiyatları da standart öğütülmüş kahveye ve normal kahve makinelerine göre biraz yüksek. Yine de, eğer bu maliyet size dokunmuyorsa tavsiye ederim, dışarıda hazırlananlar kadar iyi kahve yapabiliyor bu aletler. Sonuçta amaç hep aynı: kahveyi taze tutmak lazım, yoksa tadı kaçıyor.
Kahve denen meret (hem çözünebilir kahve, hem filtreli sistme için hazırlanmış öğütülmüş kahve) hava alınca bozuluyor. Bozulma dediğim şey öyle ekşime, çürüme, kurtlanma şeklinde değil belki, ama kokusunu ve tadını yitiriyor. Biz evimize kahve alıyoruz, bunu ne kadar hızlı tüketirsek tüketelim bir aydan önce bitiremiyoruz. Haliyle havayla temas eden kahvenin tadı kaçıyor. Hava geçirmeyen kavanozlar da pek etkili değil aslında, bozulmayı biraz geciktirseler de tamamen engelleyemiyorlar. Dışarıda, yani cafe ve restoranlarda ise durum daha farklı. Oralarda kahve çok hızlı tüketiliyor, açılan bir kahve paketi bir günde bitiyor. Böylece bozulmaya fırsatı olmuyor.
Peki bunun çaresi yok mu? Elbette var. Olabildiğince küçük paketler halinde almak lazım kahveyi. Bir de mümkünse kapağı sıkıca kapanan, hava geçirmeyen bir kavanozda saklamak lazım. Ayrıca bu kavanoz da çok büyük olmamalı, 100 gram kahveyi litrelik kavanoza kaymakla açık havada tutmak arasında pek fark yok. Eğer maddi durum ve yer müsaitse Tchibo'nun Cafissimo isimli kahve makinesi tercih edilebilir. Bu makineler tek kullanımlık kapsüllerle çalışıyorlar. Bu kapsüllerin içinde kahve bozulmadan kalıyor, aroması da kaçmıyor. Tabi her güzel şeyin bir maliyeti var, Cafissimo'nun ve kapsüllerinin fiyatları da standart öğütülmüş kahveye ve normal kahve makinelerine göre biraz yüksek. Yine de, eğer bu maliyet size dokunmuyorsa tavsiye ederim, dışarıda hazırlananlar kadar iyi kahve yapabiliyor bu aletler. Sonuçta amaç hep aynı: kahveyi taze tutmak lazım, yoksa tadı kaçıyor.
1 Temmuz 2011 Cuma
Ricoh Pentax'ı satın alıyor
DSLR ve kompakt fotoğraf makinelerini sevdiğimiz firma Pentax bir kez daha el değiştiriyor. 2007 yılında filtre ve optik cam üreticisi Hoya tarafından satın alınan Pentax'ın yeni sahibi Ricoh olacak. Hoya zaten fotoğrafçılık sektöründe sağlam bir yere sahip, ama fotoğraf makinesi üretmek pek işlerine gelmiyormuş. Ricoh ise zaten güzel kompakt makineler üretiyor, ama onun da profesyonel kullanıcılara hitap eden DSLR tipi modelleri yok. Bu satış işleminden sonra Pentax'ın tıbbi cihazlar üreten kısmı yine Hoya'da kalacak, ama dijital fotoğraf makinesi üretim bölümü Ricoh'a geçecek. Aslında Ricoh ile Pentax'ın birleşmesi güzel olabilir, çünkü Pentax'ın ihtiyacı olan şey (üst seviye kompakt modeller) Ricoh'ta var. Ricoh'un ihtiyaç duyduğu şeyler (DSLR ve alt seviye kompakt modeller) de Pentax'da bolca mevcut. Yani bu ikisi birleşip Voltran'ı oluşturabilirler. Benim tek sıkıntım isim konusunda. Ben Pentax ismini seviyorum, umarım Ricoh bu markayı öldürüp tüm Pentax modellerini kendi markasıyla piyasaya sürmez. Daha fazla diyecek birşey yok. İki taraf için de hayırlı olsun.
16 Haziran 2011 Perşembe
Filtreler fotoğrafın kalitesini ne kadar etkiler?
Soru sorduğuma bakmayın, cevabını biliyorum. Daha doğrusu denk geldiğim bir yazıda bu sorunun cevabını öğrendim. LensRentals isimli sitenin blog kısmında okuduğum bir makalede filtrelerin fotoğrafın kalitesi üzerindeki etkisi incelenmiş.
Yukarıdaki resimde aynı sahnenin filtreli ve filtresiz çekilmiş halleri var. Filtrelerin fotoğrafta yarattığı bozulmayı iyice gözükür hale getirmek için 50 tane UV filtresi üstüste bağlanmış. 50 filtrenin fotoğrafın üzerindeki etkisi rahatça görülüyor. Sanki araya bulut girmiş gibi, fotoğrafın konusu filtreler yüzünden hayalete dönüşmüş. Tabi bu uç bir senaryo, ama sonuçta bu etkinin 50'de 1'i de olsa UV filtresinin bir etkisi oluyor fotoğraf kalitesinde. Tabi bunun da (kısmi de olsa) bir çaresi var. Kaliteli filtrelerde bu bozulma etkisi kalitesiz filtrelere göre daha az. Zaten filtrenin kalitesini belirleyen şeylerden biri de bu.
Üstteki resim gördüğünüz üzere üç parçadan oluşuyor. En üstteki kısım en düzgün olanı, çünkü hiç filtre kullanılmadan çekilmiş. Ortadaki kısım çekilirken beş tane kaliteli (markalı ve biraz pahalıca) UV filtresi üstüste bağlanmış. Alttaki kısımda ise beş tane kalitesiz, ucuz UV filtresi kullanılmış. Tabi tek filtre kullanırken bozulma bu kadar göze çarpmaz, ama neticede ortada bir bozulma var. Ucuz filtre ile kaliteli (ve maalesef pahalı) filtre arasında ciddi fark olduğu açıkça görülüyor. Tabi buradan filtre kullanmamamız gerektiği gibi bir sonuç çıkarmamalıyız. Filtresiz DSLR kullanmak çok tehlikeli, lens çizilirse çok yazık olur. Bu yüzden her zaman lensin önünde bir adet UV filtresi bulunmalı, ama mümkünse bu filtre kaliteli, yüksek geçirgenlikli olmalı. Birsürü para verip çok kaliteli fotoğraflar çeken bir makine aldıktan sonra bu kaliteyi ucuz filtrelerle bozmak çok anlamsız. Bu güzel testi yaptığı için Roger Cicala'ya tebrik ederim, gerçekten bilgilendirici olmuş.
Yukarıdaki resimde aynı sahnenin filtreli ve filtresiz çekilmiş halleri var. Filtrelerin fotoğrafta yarattığı bozulmayı iyice gözükür hale getirmek için 50 tane UV filtresi üstüste bağlanmış. 50 filtrenin fotoğrafın üzerindeki etkisi rahatça görülüyor. Sanki araya bulut girmiş gibi, fotoğrafın konusu filtreler yüzünden hayalete dönüşmüş. Tabi bu uç bir senaryo, ama sonuçta bu etkinin 50'de 1'i de olsa UV filtresinin bir etkisi oluyor fotoğraf kalitesinde. Tabi bunun da (kısmi de olsa) bir çaresi var. Kaliteli filtrelerde bu bozulma etkisi kalitesiz filtrelere göre daha az. Zaten filtrenin kalitesini belirleyen şeylerden biri de bu.
Üstteki resim gördüğünüz üzere üç parçadan oluşuyor. En üstteki kısım en düzgün olanı, çünkü hiç filtre kullanılmadan çekilmiş. Ortadaki kısım çekilirken beş tane kaliteli (markalı ve biraz pahalıca) UV filtresi üstüste bağlanmış. Alttaki kısımda ise beş tane kalitesiz, ucuz UV filtresi kullanılmış. Tabi tek filtre kullanırken bozulma bu kadar göze çarpmaz, ama neticede ortada bir bozulma var. Ucuz filtre ile kaliteli (ve maalesef pahalı) filtre arasında ciddi fark olduğu açıkça görülüyor. Tabi buradan filtre kullanmamamız gerektiği gibi bir sonuç çıkarmamalıyız. Filtresiz DSLR kullanmak çok tehlikeli, lens çizilirse çok yazık olur. Bu yüzden her zaman lensin önünde bir adet UV filtresi bulunmalı, ama mümkünse bu filtre kaliteli, yüksek geçirgenlikli olmalı. Birsürü para verip çok kaliteli fotoğraflar çeken bir makine aldıktan sonra bu kaliteyi ucuz filtrelerle bozmak çok anlamsız. Bu güzel testi yaptığı için Roger Cicala'ya tebrik ederim, gerçekten bilgilendirici olmuş.
18 Nisan 2011 Pazartesi
Tuvaletten de öte bir tuvalet: Kohler Numi
Tuvalet deyip geçmemek lazım. Pek bahsedilmese de herkesin en sık kullandığı şeylerdendir tuvalet taşı. Üstüne otururuz ve ona içimizi dökeriz, rahatlarız. Lüks banyo malzemeleri üreten Kohler firması da herşeyin en lüksünü isteyenler için Numi isimli özel bir tuvalet taşı (klozet diyebilirim aslında, ama demiyorum) geliştirmiş. Numi'nin oturulan kısmı ısıtılabiliyor. Ayrıca oturulduğunda ayaklara sıcak hava veriyor. Kapağı kendiliğinden açılıp kapanıyor. İşlem tamamlandığında da otomatikleştirilmiş taharat sistemi gerekli temizliği yapıyor. Etrafa koku salınmaması için özel bir sistem içerideki havayı içine çekip filtreliyor. İstenmeyen sesleri engellemek için de Numi dahili hoparlör sistemiyle kullanıcısının seçtiği şarkıları çalabiliyor. Hepsinden daha güzeli, tüm bu özellikler dokunmatik ekranlı bir kumandayla yönetiliyor. Daha ne olsun? Tabi bu kadar özellik ucuza gelmiyor. Bu porselen tahtın fiyatı 6400$. Pahalı, ama güzel. Tuvalette zaman geçirmeyi sevenlerin ilgisini çekebilecek olan Numi'nin tanıtım videosu aşağıda. Videoyu göremiyorsanız şuraya tıklayabilirsiniz.
Etiketler:
dokunmatik,
filtre,
lüks,
müzik,
tuvalet
17 Mart 2011 Perşembe
Muz kabukları gelecekte sularımızı temizleyecek
Şu filmlerde insanların üstüne basıp düştüğü (ben gerçek hayatta böyle bir olayı hiç görmedim) muz kabukları vardır ya, işte o muz kabukları gelecekte insan neslinin devamı için çok önemli bir rol oynayabilirler. Brezilya biobilim enstitüsünden Gustavo Castro muz kabuklarının sudaki ağır metalleri temizlediğini keşfetmiş. Suyun içilebilmesi için içindeki ağır metallerden (kurşun, bakır gibi) arındırılması gerekiyor. Ağır metaller vücutta birikip zehirlenmeye (hatta ölüme) sebep olabiliyorlar. Mevcut teknoloji ile suyu bu ağır metallerden arındırmak için selüloz, silika veya aluminyum oksit gibi kimyasallar kullanılıyor. Tahmin edeceğiniz üzere, bu kimyasalların kendileri de pek sağlıklı değiller. Gustavo Castro'nun buluşu büyük ölçekte temizlik için şimdilik yetersiz, ama gelecekte daha da kirlenecek olan sularımızı doğal yoldan temizlemek için önemli olabilir. Bu yüzden muz kabuklarına iyi bakın, onları sevin, koruyun. Bu haberi bana yollayan Sirke'ye teşekkür ederim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)