Böyle tek tek anlatmak saçma gerçi, en güzeli albümün verdiği hissi tarif etmeye çalışmak. Albümde sanki Kurtalan Ekspres'in kurtları yeni nesil şarkıcılara şarkı söylemeyi öğretiyor. Özlem Tekin'in gereksiz iniş-çıkışlarla dolu vokali bile bu albümde dizginlenmiş. Belki de bugüne kadarki en iyi performansını bu albümde göstermiş. Şarkılar zaten güzel, hepsi Türk halkının hayran olduğu eserler. Eğer Barış Manço seviyorsanız bu albümü edinin. Eğer rock müzik seviyorsanız bu albümü edinin. Eğer ikisiyle de alakanız yoksa bile bu albümü bir şekilde dinleyin, hoşunuza gideceğine eminim.
Albümde eleştirebileceğim tek nokta (Teoman ve Bülent Ortaçgil'in kifayetsiz vokalleri haricinde) Cem Karaca'nın tamamen pas geçilmiş olması. Şöyle ki; Cem Karaca'nın bu albümde zaten yeri yok. Cem Karaca Kurtalan Ekspres'e sadece kısa süreliğine (Barış Manço öldükten sonra) katıldı. Birlikte bir albümleri bile yok. Buna rağmen albümün kapağında resmi var, kitapçığında da Cem Karaca'dan bahsediliyor. Madem bahsedilmiş, işin içine Cem Karaca karıştırılmış, albüme iki - üç tane de Cem Karaca şarkısı eklenebilirdi. Gür Akad "Cem Ağabey" diye bir balad okuyor ama, o da beni kesmiyor. Ben gerçek Cem Karaca şarkısı isterdim, ama olmamış. Sağlık olsun, bu haliyle bile "Göğe Selam" çok güzel bir albüm olmuş. Ben beğendim, sizlere de öneririm.
